Οι 10 καλύτεροι παίκτες των Μπόστον Σέλτικς στην ιστορία.

Τα bibikia σας παρουσιάζουν τους καλύτερους παίκτες των Μπόστoν σέλτικς.

Τα τριφύλλια είναι μια από τις πιο ιστορικές ομάδες του ΝΒΑ, ίσως η πλέον ιστορική. Διεκδικεί το πρωτάθλημα του ΝΒΑ από την πρώτη του χρονιά έως και σήμερα. Με 17 πρωταθλήματα και 21 συμμετοχές στους τελικούς του ΝΒΑ οι σέλτικς δεν έχουν τίποτα να αποδείξουν. Οι κορυφαίοι παίκτες στην ιστορία των σέλτικς:

10. Νέϊτ Άρτσιμπαλτ. Πρόκειται και έναν από τους καλύτερους πλέϊ μέϊκερ στην ιστορία των σέλτικς. Από τους πιο γρήγορους παίκτες της εποχής είχε μέσο όρο 14,1 πόντους και 7 ασίστ. Έπαιξε στους σέλτικς στα τέλη της δεκαετίας του 70 και στις αρχές του 80.

9. Κέβιν Γκαρνέτ. Μεταφερόμαστε στο σήμερα και στον βασικό πάουερ φόργουορντ των σέλτικς. Έχει ήδη αγωνιστεί 4 χρονιές με την ομάδα της Βοστόνης. Στα αξιοσημείωτα επιτεύγματα του σαν παίκτης της Βοστόνης ανήκει η αλλαγή της φιλοσοφίας στο παιχνίδι της ομάδας που έφερε η μεταγραφή του. Ο Γκαρνέτ στην επίθεση έχει πολλούς τρόπους να σκοράρει όμως έγινε η αρχή της άμυνας της ομάδας που πήρε το πρωτάθλημα το 2008.

8. Ρέϊζον Ρόντο. Σίγουρα ανήκει στους 5 κορυφαίους πλέϊ μέϊκερ των σέλτικς. Ο «μικρός» ήταν βασικός στο πρωτάθλημα των σέλτικς και έχει χαρακτήρα νικητή. Το πάθος του και η ωριμότητά του τον κάνουν ακόμα πιο ανταγωνιστικό στον αγωνιστικό χώρο. Την σεζόν που μας τελείωσε είχε 10,6 πόντους και 11,2 σεζόν. Στις ικανότητές του περιλαμβάνεται και το ριμπάουντ, σαν ρούκι μάζευε 3,7.

7. Κέβιν ΜακΧέϊλ. Ο βασικός πάουερ φόργουορντ των σέλτικς όταν μάζευαν τα πρωταθλήματα την δεκαετία του 80 και ο καλύτερος πάουερ φόργουορντ στην ιστορία τους. Έχει φορέσει 3 δαχτυλίδια και οι μέσοι όροι του είναι 17,9 πόντοι, 7,3 ριμπάουντ μέχρι και το 1993 που φόραγε την φανέλα με το τριφύλλι.

6. Τομ Χέϊνσον. Περισσότερο γνωστός για τις περιγραφές τους στην τηλεόραση, πάντα για τους αγώνες των σέλτικς. Όμως λίγοι ξέρουν πως ο Χέϊνσον ήταν ένας από τους καλύτερους και πιο δυναμικούς πάουερ φόργουορντ στην ιστορία. Έπαιξε στο ΝΒΑ 9 χρόνια και όλα με την φανέλα της Βοστόνης και είχε 19,8 πόντους και 9,2 ριμπάουντ.

5. Τζον Χάβλιτσεκ. Έπαιξε στους σέλτικς 16 χρόνια (1962-1978) και κατέκτησε 8 πρωταθλήματα. Με μέσους όρους 20,8 πόντους και 6,3 ριμπάουντς ήταν το alter-ego του Μπιλ Ράσελ και έχει μείνει αξέχαστος γιατί ποτέ δεν έπαψε να είναι πρωταγωνιστής. Την τελευταία του σεζόν σκόραρε 16,1 πόντους, 4 ασίστ και 4 ριμπάουντ σε κάθε αγώνα!

4. Μπομπ Κούζι. Ο καλύτερος πλέϊ μέϊκερ που έπαιξε με το τριφύλλι. Φόρεσε την φανέλα των σέλτικς για 13 σεζόν με μέσο όρο καριέρας 7,5 ασίστ, ήταν ολ σταρ 13 φορές και κατέκτησε 6 πρωταθλήματα. Δεν υπήρχε περίπτωση να μην είναι στις υψηλότερες θέσεις της λίστας.

3. Πολ Πιρς. Επιστρέφουμε στα σύγχρονα χρόνια. Ένας από τους καλύτερους εν ενεργεία σκόρερς του ΝΒΑ και ο ικανότερος σκόρερ της Βοστόνης μαζί με τον Λάρι Μπερντ. Ήταν παρών στο πρωτάθλημα των τριφυλλιών την σεζόν 2007-2008. Στην πολυετή καριέρα του με την ίδια ομάδα έχει μέσο όρο 22,2 πόντους στις κανονικές διάρκειες και 21,4 πόντους στους αγώνες πλέϊ οφ κατά μέσο όρο. Προικισμένος σκόρερ που πάντα βρίσκει τον τρόπο να σκοράρει όπου και εάν βρεθεί και ικανότατος αμυντικός που δεν θα φοβηθεί να μαρκάρει τον οποιοδήποτε παίκτη.

2. Λάρι Μπερντ. Ο παίκτης-κατατεθέν της ομάδας μπάσκετ της Βοστόνης. Όταν κάποιος ακούει Μπόστον Σέλτικς αμέσως στο μυαλό έρχεται ο Λάρι Μπερντ. Ανήκει στο χαλ οφ φέϊμ του ΝΒΑ και στους 30 καλύτερους παίκτες όλων των εποχών. Στην επίθεση ήταν ασταμάτητος, οι ικανότητές του δεν είχαν περιορισμούς. Η ικανότητα του να είναι πάντα εύστοχος όταν το παιχνίδι έληγε τον κάνει ξεχωριστό. Έχει φορέσει 3 φορές το δαχτυλίδι του πρωταθλητή του ΝΒΑ

1. Μπιλ Ράσελ. Πολλοί θα ήθελαν εδώ τον Μπερντ όμως η ιστορία του Μπιλ Ράσελ καλύπτει κάθε αμφιβολία. Τα 11 πρωταθλήματα (8 συνεχόμενα) σε 13 χρόνια με την φανέλα των σέλτικς αρκούν για να τον έχουν στην κορυφή του αθλήματος. Οι μέσοι όροι καριέρας του ήταν 15,1 πόντοι και 22,2 ριμπάουντ, κορυφαία του περίοδος ήταν η σεζόν 1959-1960 όταν και είχε 18,2 πόντους και 24 ριμπάουντ σε κάθε αγώνα. Ανήκει στους 10 κορυφαίους παίκτης στην ιστορία του ΝΒΑ και ο τίτλος του MVP στους τελικούς του ΝΒΑ φέρει το όνομά του «NBA finals MVP trophy Bill Russell». Ο Ράσελ ήταν μια από τις προσωπικότητες που δίδαξε το άθλημα στις επόμενες γενιές σπουδαίων προσωπικοτήτων. 

Ποιον παίχτη πρέπει να αποχωριστεί η κάθε ομάδα ΝΒΑ.

Να γιατί οι μάνατζερ πρέπει να διαβάζουν τα bibikia. 

Τα … βαρίδια της κάθε ομάδας του ΝΒΑ.

Το καλοκαίρι είναι περίοδος ανασύνταξης για την κάθε ομάδα σε κάθε άθλημα. Και η σωστή οργάνωση του ρόστερ ξεκινάει από το να κρατήσει ο κάθε προπονητής τους παίκτες με τους οποίους επικοινωνεί καλύτερα. Να διατηρεί τους παίκτες που ταιριάζουν στην ομάδα της φιλοσοφίας.

Τα bibikia παρουσιάζουν τους παίκτες από τους οποίους η κάθε ομάδα του ΝΒΑ θα έπρεπε να απαλλαγεί πριν αρχίσει την αναδόμηση του τρέχοντος καλοκαιριού.  Οι λόγοι που οδήγησαν σε ένα τέτοιο συμπέρασμα είναι συνδυασμός των αγωνιστικών δεδομένων και των συμβολαίων των αθλητών.

1.      Ατλαντα Χοκς: Μάρβιν Γουίλιαμς. Ένας αναμφισβήτητα καλός παίκτης που μάλλον έχει αγγίξει το ταβάνι της επίδοσής του. Έχει λαμβάνειν για τα επόμενα 3 χρόνια περισσότερα από 23 εκατομμύρια δολάρια και η σταθερή απόδοσή του δεν αξίζει τέτοιο συμβόλαιο.

2.       Μπόστον Σέλτικς: Ζερμέϊν Ο’ νιλ. Η ηλικία του είναι ένας βασικότατος λόγος. Η περίπτωση του Ζερμέϊν Ο’ νίλ όμως έχει κάποια θετικά. Το συμβόλαιό του τελειώνει, άρα μικρότερη επιβάρυνση για την νέα του ομάδα, και είχε καλά στατιστικά την χρονιά που τελείωσε.

3.       Σαρλότ Μπομπκατς: Ντεσάγκανα Ντιόπ. Τα νούμερα «μιλάνε» από μόνα τους: 14 εκατομμύρια δολάρια για τα επόμενα δύο χρόνια για έναν σέντερ με 1,3 πόντους και 2,5 ριμπάουντ μέσο όρο. Φαίνεται πως τα καλύτερα χρόνια του Ντιόπ ήταν στο Ντάλας.

4.       Σικάγο Μπουλς: Κάρλος Μπούζερ. Παίκτης εγνωσμένης αξίας με μέσους όρους που τον κάνουν περιζήτητο. Οι 17,5 πόντοι και τα σχεδόν 10 ριμπάουντ για μέσο όρο θα τον βοηθήσουν να βρει την επόμενη ομάδα του. Ποτέ δεν ταίριαξε με την αμυντική φιλοσοφία του Τομ Θιμποντό.

5.       Κλίβελαντ Καβαλίερς: Αντερσον Βαρεχάο. Για τα επόμενα τέσσερα χρόνια, ο Βαρεχάο θα «καθαρίζει» 9 εκατομμύρια δολάρια την κάθε του σεζόν στο ΝΒΑ. Το μόνον βέβαιο είναι πως με μικρότερο συμβόλαιο οι καβς μπορούν να έχουν περισσότερη αγωνιστική βοήθεια.

6.       Ντάλας Μάβερικς: Μπρένταν Χέϊγουντ. Θέλουν βελτίωση οι πρωταθλητές; Το καλό είναι εχθρός του καλύτερου και ο Μπρένταν Χέϊγουντ είναι ένας πολύ καλός σέντερ. Όμως σε μια εποχή που τα λεφτά αποφασίζουν τα 9 εκατομμύρια που προβλέπει το συμβόλαιο του παίκτη για κάθε χρόνο μέχρι το 2015 δεν αντιστοιχούν για έναν αναπληρωματικό σέντερ.

7.       Ντένβερ Νάγκετς: Αλ Χάρινγκτον. Πρόπερσι φήμες έκαναν λόγο για ενδιαφέρον του Ολυμπιακού για τον τότε σέντερ των Χοκς. Ο χαρισματικός φίλος του Τζος Τσίλντρες δεν ταίριαξε στους νάγκετς, δεν παίζει όπως μπορεί να παίξει και αυτή η συνεργασία δεν βοηθάει ούτε την ομάδα ούτε τον παίκτη.

8.       Ντιτρόϊτ Πίστονς: Ρίτσαρντ Χάμιλτον - Μπεν Γκόρντον. Η προσαρμογή του ρόστερ των πίστονς έχει αρχίσει. Οι παίκτες που έχουν μείνει με μεγάλα συμβόλαια, και θυμίζουν την προηγούμενη επιτυχημένη περίοδο των, είναι οι 2 περιφερειακοί παίκτες που διαβάσατε μόλις. Επί παραδείγματι, ο Γκόρντον την μεθεπόμενη χρονιά θα πρέπει να πληρωθεί με περισσότερα από 13 εκατομμύρια δολάρια.

9.       Γκόλντεν Στέϊτ Γουόριορς: Άντρις Μπιέντρινς. Ένας ακόμα σέντερ που έκανε πολύ καλές εμφανίσεις, υπέγραψε πλουσιοπάροχο συμβόλαιο και μετά η απόδοσή του ήταν μέτρια. Με 5 πόντους και 7,5 ριμπάουντ μέσο όρο από τον βασικό σέντερ οι γουόριορς δεν έχουν να περιμένουν πολλά ακόμα.

10.   Χιούστον Ρόκετς: Χασίμ Θαμπίτ. Πρόπερσι επιλέχθηκε στο ντραφτ στην θέση 2, μετά είχε σαν μέσο όρο 2,3 πόντους και 2,8 ριμπάουντ, οι ρόκετς τον άφησαν στην D-League για να βελτιωθεί. Χρειάζεται άλλο επιχείρησμα;

11.   Ιντιάνα Πέϊσερς: Ντάνι Γκρέϊτζερ. Οι πέϊσερς βρίσκονται σε περίοδο ανοικοδόμησης. Ο Γκρέϊτζερ είναι ένας παίκτης-ηγέτης που σχεδόν κάθε ομάδα θα ήθελε να έχει. Το όνομά του βρίσκεται μόνο διότι έχει το μεγαλύτερο συμβόλαιο στην ομάδα.

12.   Λος Άντζελες Κλίπερς: Κρις Κάμαν. Το συμβόλαιό του λήγει και θα μπορούσε να ήταν μια θαυμάσια ανταλλαγή για να αποκτηθούν νέοι παίκτες που ταιριάζουν περισσότερο με την φιλοσοφία της ομάδας.

13.   Λος Άντζελες Λέϊκερς: Ρον Αρτέστ. Για την μεταγραφή αυτού του παίκτη έχουν ακουστεί πάρα πολλά. Έχει καταφέρει να τραβήξει τα φώτα της δημοσιότητας ενώ στην ίδια ομάδα υπάρχει ο Κόμπι. Ο Αρτέστ δεν βοηθάει τους λέϊκερς τόσο όσο τις περασμένες σεζόν, αυτό σε συνδυασμό με τα περίπου 15 εκατομμύρια δολάρια τον κάνουν λιγότερο απαραίτητο.

14.   Μέμφις Γκρίζλις: Ο. Τζέι Μάγιο. Ήταν ο παίκτης που οι αρκούδες θα αντάλλασσαν για οτιδήποτε στα μέσα της χρονιάς. Αυτό δεν άλλαξε και ας μιλάμε για την ομάδα-έκπληξη των πλέϊ οφ. Οι σχέσεις του με τον προπονητή Χόλινς δεν του δίνουν πολλές πιθανότητες παραμονής στο Μέμφις.

15.   Μαϊάμι Χιτ: Μάϊκ Μίλερ. Ο παίκτης που παραλίγο να γυρίσει τον τελευταίο τελικό. Με δεδομένο ότι οι big3 δεν κουνιούνται το μοναδικό συμβόλαιο το οποίο θα προσέφερε βοήθεια με την αφαίρεσή του είναι του σπουδαίου σουτέρ Μίλερ.

16.   Μιλγουόκι Μπακτς: Ντρου Γκούντεν. Το μόνο συμβόλαιο που βαρύνει την διοίκηση των μπακς είναι του πολύ καλού πάουερ φόργουορντ Ντρου Γκούντεν. Οι μέσοι όροι του θα του βρουν ομάδα εύκολα, άλλωστε πρόκειται για παίκτη με 16 πόντους και 10 ριμπάουντ κατά μέσο όρο.

17.   Μινεσότα Τίμπεργουλβς: Ντάρκο Μίλισιτς – Νίκολα Πέκοβιτς. Όσοι λένε πως το ΝΒΑ δύσκολα συμπαθεί τους Ευρωπαίους δικαιώνονται. Οι δύο αυτοί παίκτες δεν τα πήγαν τόσο καλά πέρυσι, επιπλέον τα συμβόλαιά των κρίνονται μεγάλα.

18.   Νιου Τζέρσεϊ Νετς: Τρέϊβις Αουτλόου. Παίκτης πολύ χρήσιμος μέσα στον αγωνιστικό χώρο όμως στους νετς δεν απέδωσε τα αναμενόμενα. Η ομάδα του Προχόροβ θέλει κάτι καλύτερο για έναν παίκτη που τα επόμενα 2 χρόνια θα εισπράξει περίπου 15 εκατομμύρια δολάρια.

19.   Νιου Όρλεανς Χόρνετς: Εμέκα Όκαφορ. Πολύ καλός παίκτης αλλά ασταθής ο ταλαντούχος σέντερ. Για άλλη μια φορά το συμβόλαιό του παίκτη αποφασίζει και τα 40 εκατομμύρια δολάρια για τα επόμενα 3 χρόνια δεν δίνουν πολλές επιλογές.

20.   Νιου Γιορκ Νικς: Τσόνσι Μπιλαπς. Ο Μπιλαπς προσέφερε πολλά στους Νικς όμως πλέον έχει άλλο έναν χρόνο στην πλάτη του και ένα μεγάλο συμβόλαιο. Για την χρονιά 2011-12 οι νικς θα τον πληρώσουν 14 εκατομμύρια συμβόλαια χωρίς κανένας να εγγυάται για την υγεία του. Η προσωπικότητά του είναι σημαντική, είναι σημαντικότερη όμως από 14 εκατομμύρια δολάρια;

21.   Οκλαχόμα Σίτι Θάντερ: Κέντρικ Πέρκινς. Θεωρείται ένας από τους πιο υπερτιμημένους παίκτες του ΝΒΑ. Από την στιγμή που τα οικονομικά μεγέθη αποφασίζουν για όλα και στην ομάδα υπάρχει ο Ιμπάκα τότε ο Πέρκινς κρίνεται επουσιώδης.

22.   Ορλάντο Μάτζικ: Χινταγέτ Τούρκογλου. Εδώ μετράει και η τακτική. Ο Ντουάϊτ Χάουαρντ μάλλον θα έχει την τελευταία του χρονιά. Για να μην συμβεί αυτό θέλει δίπλα του αστέρια ώστε όλοι μαζί θα διεκδικήσουν το πρωτάθλημα. Και στην θέση του Τούρκου φόργουορντ υπάρχουν παίκτες που μπορούν να προσφέρουν πολλά.

23.   Φιλαντέλφια 76ερς: Έλτον Μπράντ. Παίκτης υψηλού επιπέδου που όμως είχε μια χρονιά γεμάτη αστάθεια. Και εάν η κλάση του σαν σέντερ ανεβάζει τις μετοχές του το συμβόλαιό του που προβλέπει 35 εκατομμύρια δολάρια για τα επόμενα 2 χρόνια τον καθιστά στις δύσκολες περιπτώσεις.

24.   Φίνιξ Σανς: Τζος Τσίλντρες. Μπορεί να μην παίζει στον Ολυμπιακό όμως εξακολουθεί να μας απασχολεί. Δεν δικαίωσε τις προσδοκίες και μάλλον τα 28 εκατομμύρια που αξιώνει βάσει συμβολαίου για τα επόμενα 4 χρόνια δεν του δίνουν πολλές ελπίδες.

25.   Πόρτλαντ Τρέϊλ Μπλέϊζερς: Μπράντον Ρόϊ. Είναι ικανός να συμπεριληφθεί στους κορυφαίους παίκτες του ΝΒΑ όμως οι τραυματισμοί τον κρατάνε πίσω. Η απόδοσή του μετά την αποθεραπεία του δεν αξίζει για 70 εκατομμύρια δολάρια που πρέπει να του πληρώσει το Πόρτλαντ.

26.   Σακραμένο Κινγκς: Τζον Σάλμονς. Ένας ακόμα παίκτης που το συμβόλαιό του τον χρίζει ασύμφορο για την ομάδα του. Ο Σάλμονς είναι ένας παίκτης με τεράστιες προοπτικές και συμβόλαιο που προβλέπει 30 εκατομμύρια δολάρια για τις επόμενες 4 σεζόν.

27.   Σαν Αντόνιο Σπερς: Ρίτζαρντ Τζέφερσον. Ένας παίκτης που πληροί όλες τις προϋποθέσεις για να ανήκει στους σπερς όμως το συμβόλαιό του και η απόδοσή του στα πλέϊ οφ δεν του δίνουν μεγάλη προοπτική. Επιπρόσθετα ο Τόνι Πάρκερ κρίνεται «ζωτικής σημασίας» μετά την (αδικαιολόγητη) μεταγραφή του Τζόρτζ Χιλ.

28.   Τορόντο Ράπτορς: Αντρέα Μπαρνιάνι. Εδώ και μήνες φημολογείται πως δεν θα παραμείνει για πολύ ακόμα παίκτης του Τορόντο. Με τη επιθετική του δεινότητα θα μπορέσει εύκολα να βρει νέα ομάδα και οι ράπτορς να απαλλαγούν από την φημολογία.

29.   Γιούτα Τζαζ: Αλ Τζέφερσον. Πολύ καλός παίκτης αλλά στην ίδια θέση οι τζαζ έχουν τους Μίσλαπ και Φέϊβορς. Μια τέτοια κίνηση θα έδινε χρόνο και χώρο στον ανερχόμενο Φέϊβορς.

30.   Ουάσινγκτον Ουίζαρντς: Αντρέϊ Μπλάτσε. Το συμβόλαιό του είναι κρίνεται λίγο μεγάλο για την προσφορά του. Αγωνιστικά θα βοηθούσε τον νεοεισερχόμενο στο ΝΒΑ Γιαν Βέσελι η μεταγραφή του Μπλάτσε. 

Λεμπρόν Τζέϊμς ή Μάϊκλ Τζόρνταν ;

Ο «αέρινος» και ο «εκλεκτός». Δύο παίκτες-ορόσημα όχι μόνο για την ιστορία του μπάσκετ αλλά και του παγκόσμιου αθλητισμού. Ο μεν πρώτος έκανε μια κανονική επανάσταση στον αμερικάνικο αθλητισμό και επηρέασε την κοινωνική κατάσταση. Ο δε δεύτερος γεννήθηκε για να φτάσει ψηλά. Από μικρός έμαθε τα μυστικά του αθλήματος δίπλα στον Τζόρνταν και σαν ρούκι πήρε μια ομάδα στις πλάτες του.

Τα bibikia συγκρίνουν τις πρώτες οχτώ χρονιές των δύο σημαντικών αθλητών. Ο «νέος Τζόρνταν» δεν θα υπάρξει ποτέ γιατί ο κάθε άνθρωπος είναι μοναδικός και οι συνθήκες κάνουν τα δεδομένα μη συγκρίσιμα. Όμως οι αριθμοί μπορούν να αποδείξουν εάν η ιστορία επαναλαμβάνεται ή δημιουργεί νέα μονοπάτια.

Στην ρούκι χρονιά του, την σεζόν 84-85, ο Τζόρνταν είχε πολύ υψηλούς μέσους όρους. 28,2 πόντους, 5,9 ασίστ, 6,5 ριμπάουντ, έγινε ολ σταρ, ήταν στην δεύτερη καλύτερη πεντάδα του ΝΒΑ και ψηφίστηκε ρούκι της χρονιάς. Μια χρονιά γεμάτη επιτυχίες για τον παραλίγο «Ίκαρο». Ο Λεμπρόν είχε επίσης σπουδαία επίδοση. 20,9 πόντοι, 5,9 ασίστ, 5,5 ριμπάουντ και ρούκι της χρονιάς την σεζόν 03-04 προερχόμενος κατ’ ευθείαν από το χάϊ σκουλ.

Η δεύτερη χρονιά σηκώνει ακόμα περισσότερη συζήτηση. Ο Τζόρνταν είχε 22,7 πόντους, 3,6 ριμπάουντ, 2,9 ασίστ, γίνεται ολ σταρ και τραυματίζεται σοβαρά στο πόδι. Στην δεύτερη χρονιά του ο Τζέϊμς βελτιώνεται. Οι μέσοι του όροι είναι 27,1 πόντοι, 7,4 ριμπάουντ, 6 ασίστ, παίζει στο ολ σταρ, ψηφίζεται στην δεύτερη καλύτερη πεντάδα του ΝΒΑ και είναι 6^ος MVP. Μια θαυμάσια σεζόν για τον «εκλεκτό» όμως, στα πλαίσια της σύγκρισης, ο Τζόρνταν επιστρέφει υγιείς και στα πλέι οφ είναι καταιγιστικός. Σκοράρει 43,7 πόντους, μαζεύει 6,3 ριμπάουντ και μοιράζει 5,7 ασίστ.

Την τρίτη χρονιά τα μεγέθη αυξάνονται εντυπωσιακά. Ο Τζόρνταν γίνεται ακόμα πιο σημαντικός για τους μπουλς με 37,1 πόντους μέσο όρο, 5,2 ριμπάουντ, 4,6 ασίστ, βγαίνει MVP του ολ σταρ γκέϊμ, ψηφίζεται στην πρώτη πεντάδα του ΝΒΑ. Ο Λεμπρόν δείχνει πως ο ντόρος γύρω από το όνομά του δεν είναι τυχαίος. Με 31,4 πόντους μέσο όρο, 7 ριμπάουντ, 6,6 ασίστ, MVP του ολ σταρ γκέϊμ, μέλος της καλύτερης πεντάδας του ΝΒΑ εγκαθιστά την εποχή του Λεμπρόν Τζέϊμς.

Ο Λεμπρόν στην τέταρτη χρονιά του θα παίξει στους τελικούς του ΝΒΑ. Έχει 27,3 πόντους, 6,3 ριμπάουντ, 6 ασίστ κατά μέσο όρο, εκλέγεται στην δεύτερη καλύτερη πεντάδα του ΝΒΑ και γίνεται ξανά ολ σταρ. Ο Τζόρνταν στην δικιά του τέταρτη σεζόν είχε 35 πόντους, 5,5 ριμπάουντ, 5,9 ασίστ μέσο όρο, είναι MVP του ολ σταρ γκέϊμ, και κάνει την ιστορική επιτυχία να είναι MVP της χρονιάς και καλύτερος αμυντικός.

Η τέταρτη χρονιά έρχεται να αποδείξει ότι οι δύο αθλητές είναι δικαίως στους κορυφαίους του αθλήματος. Ο Τζόρνταν σκοράρει 35,5 πόντους κατά μέσο όρο, μαζεύει 8 ριμπάουντ και βγάζει 8 ασίστ. Είναι στην πρώτη πεντάδα και στην καλύτερη αμυντική ομάδα του ΝΒΑ και παίζει στο ολ σταρ. Βρίσκεται στην καλύτερη κατάσταση της καριέρας του και ενώ είναι μια ομάδα μόνος του βοηθάει τον Πίπεν να γίνει μέλος της οικογένειας των μπουλς. Από την άλλη ο Λεμπρόν δίνει καθημερινό σόου με 30 πόντους, 7,9 ριμπάουντ και 7,2 ασίστ μέσο όρο. Ψηφίζεται MVP στο ολ σταρ γκέϊμ και στην καλύτερη πεντάδα του ΝΒΑ.

Η έκτη χρονιά είναι ένα σεμινάριο μπάσκετ και από τους δύο ιστορικούς παίκτες. Ο Τζόρνταν δεν πέφτει κάτω από τους 33,6 πόντους κατά μέσο όρο, έχει 6,9 ριμπάουντ και 6,7 ασίστ. Ψηφίζεται ξανά στην καλύτερη και πεντάδα και καλύτερη αμυντική πεντάδα του ΝΒΑ. Ο Τζέϊμς κάνει ακόμα πιο πλούσιο το παιχνίδι του. Η έκτη του χρονιά στο ΝΒΑ τον αφήνει με 28,4 πόντους, 7,6 ριμπάουντ και 7,2 ασίστ. Ψηφίζεται MVP της χρονιάς, παίζει στο ολ σταρ γκέϊμ και είναι μέλος της κορυφαίας και αμυντικής πεντάδας του ΝΒΑ.

Η έβδομη χρονιά του «αέρινου» τελειώνει με το πρώτο του πρωτάθλημα. Με 31,5 πόντους μέσο όρο, 6 ριμπάουντ και 5,5 ασίστ δείχνει διάρκεια και ωριμότητα. Μετά το ολ σταρ γκέϊμ, το βραβείο του MVP στην κανονική διάρκεια, την συμμετοχή στην καλύτερη πεντάδα και στην καλύτερη αμυντική πεντάδα, ανακηρύσσεται MVP των τελικών και φοράει το πρώτο του δαχτυλίδι.  Ο Λεμπρόν δεν είχε άσχημη χρονιά όμως δεν μπορεί να συγκριθεί με τον Τζόρνταν. Έχει μέσο όρο 29,7 πόντους, 7,3 ριμπάουντ, 8,6 ασίστ, ψηφίζεται MVP, παίζει στο ολ σταρ γκέϊμ και το όνομά του φιγουράρει και στις 2 σημαντικές πεντάδες του ΝΒΑ.

Στην τελευταία χρονιά της σύγκρισης ο Τζόρνταν είναι και πάλι πρωταθλητής. Οι μέσοι όροι του παύουν να τον κατατάσσουν στους συγκρίσιμους και τον χρίζουν κορυφαίο. Τελειώνει την χρονιά με 30,1 πόντους, 6,1 ριμπάουντ και 6,4 ασίστ. Παίζει στο ολ σταρ πάλι, είναι στις κορυφαίες πεντάδες και MVP σε κάθε τι που συμμετέχει. Η όγδοη χρονιά βρίσκει τον Λεμπρόν να έχει αλλάξει φανέλα. Πλέον διεκδικεί το πρωτάθλημα με τους χιτ και φτάνει μέχρι τους πρόσφατους τελικούς του ΝΒΑ. Η απόδοσή του περιγράφεται με 24,8 πόντους, 6,9 ριμπάουντ και 6,5 ασίστ κατά μέσο όρο. Το ολ σταρ γκέϊμ και η συμμετοχή στις κορυφαίες πεντάδες είναι επιτεύγματα που δείχνουν την σταθερότητα του Τζέϊμς.

Ο Τζόρνταν έκλεισε τον δικό του χρυσό κύκλο στο ΝΒΑ. Στιγμάτισε, κατέκτησε και ακόμα «δυναστεύει» το καλύτερο πρωτάθλημα μπάσκετ στον κόσμο. Σήμερα, ο Λεμπρόν έχει κυριαρχήσει σε επίπεδο επικοινωνίας, έχει αποδείξει πως είναι από τους κορυφαίους εν ενεργεία παίκτες και αποσκοπεί σε πολλά δαχτυλίδια. Η ιστορία θα δείξει εάν τα δάχτυλά του θα λαμπιρίζουν περισσότερο από του «air». 

Ο Τζόσουα Τσίλντρες απαξιώνει το ευρωπαϊκό μπάσκετ

Ενώ όλοι οι μεγάλοι αστέρες του ΝΒΑ σκέφτονται την Ευρώπη ο πρώην παίκτης του Ολυμπιακού δεν βρίσκει τον λόγο να παίξει κάποιος ΝΒΑερ στην γηραιά ήπειρο. Ούτε καν τα λεφτά …




Πρέπει να θεωρείται δεδομένο πως πλέον τα χρήματα αποφασίζουν. Με την οικονομία των ΗΠΑ να βρίσκεται σε μία γενικευμένη δίνη και το λοκ άουτ να αποτελεί προϊόν αυτής δεν υπάρχει αθλητής που να μην σκέφτεται το συμφέρον του. Και το συμφέρον υπάρχει όπου μπορεί να υπογράψει το μεγαλύτερο συμβόλαιο. Όμως σίγουρα δεν σκέφτεται έτσι ο Τζόσουα Τσίλντρες.


Εφαλτήριο για μια τέτοια συμπεριφορά βρήκε στους αφούς Αγγελόπουλοι. Οι ιδιοκτήτες του Ολυμπιακού του έδωσαν ένα υπερπλουσιοπάροχο συμβόλαιο. Είκοσι εκατομμύρια δολάρια για 3 χρόνια δεν είναι αμελητέο συμβόλαιο. Στις ΗΠΑ θεωρήθηκε από την πρώτη στιγμή «υπερτιμημένος» και εάν αυτά ήταν υπερβολές του τύπου το 2008 που άφησε τις ΗΠΑ τότε τον Ιούνιο του 2011 έγιναν βεβαιότητα. Ο Τσίλντρες άφησε τον Ολυμπιακό όταν βρήκε συμβόλαιο στο ΝΒΑ, πράγμα όχι ανήθικο ούτε αντιεπαγγελματικό, είναι μια δυνατότητα που υπάρχει σχεδόν για κάθε παίκτη της ευρωλίγκα και όχι μόνο.

Την σεζόν 2010-11 ο πρώην βασικός σμολ φόργουορντ του Ολυμπιακού έπαιξε στους Φίνιξ σανς. Μια ομάδα με αγωνιστικό προφίλ που του ταιριάζει. Παίζει γρήγορο μπάσκετ, οι επιθέσεις διαρκούν μονοψήφιο αριθμό δευτερολέπτων και τα άλει-ουπ αποτελούν πρώτη επιλογή για σκοράρισμα. Δίπλα του είχε τον αγέραστο Γκραντ Χιλ και τον μοναδικό ηγέτη Στιβ Νας. Οι σανς δεν έμειναν ικανοποιημένοι από τον Τσίλντρες. Το συμπέρασμα ήταν πλέον ασφαλές, ο Τζος, ο παίκτης εξώφυλλο και, για πολλούς, ορόσημο μιας γενιάς νέων αθλητών, υπερεκτιμήθηκε.


Με την μεταγραφή του στον Ολυμπιακό έκανε κάτι το οποίο πολλοί παίκτες του ΝΒΑ κάνουν μαζικά το καλοκαίρι του 2011, άφησε το ΝΒΑ για την Ευρώπη. Κρίσιμη διαφορά: οι συνθήκες. Το λοκ άουτ καταργεί την σημαντικότερη επιλογή πολλών αξιόλογων αθλητών, οι οποίοι πάνε για το παντεσπάνι τους σε όποια χώρα βάζει ο νους. Όμως όχι ο Τσίλντρες.

Σχετικά με την φυγή αθλητών μπάσκετ από τις ΗΠΑ και την επικρατούσα φημολογία για μεταγραφή όλων σχεδόν των μεγάλων ονομάτων ο Τσίλντρες δήλωσε: «Όχι, δεν θα ταξίδευα. Και δεν ξέρω γιατί πολλοί παίκτες το κάνουν. Καταλαβαίνω ότι τα παιδιά θέλουν πολύ να παίξουν αλλά μερικές φορές πρέπει να κοιτάς τι έχεις και να φέρεσαι σαν να πρόκειται για μπιζνες. Πιστεύω πως θα ήταν λογικό το ταξίδι στην Ευρώπη είναι για τους Ευρωπαίους, η επιστροφή. Αλλά για έναν Αμερικάνο παίκτη με πολύ καλό και εγγυημένο συμβόλαιο εδώ δεν καταλαβαίνω γιατί να το κάνει».


Ο Τσίλντρες κλείνει τον μονόλογό του για αυτό το φαινόμενο λέγοντας: «Έπαιξα σε ένα από τα μεγαλύτερα κλαμπ της Ευρώπης. Όμως έπρεπε να κάνουμε ταξίδια με το λεωφορείο διάρκειας 6 ή ακόμα και 7 ώρες , δεν μέναμε στα καλύτερα ξενοδοχεία και είχαμε πτήσεις με εμπορικές θέσεις 9 στις 10 περιπτώσεις. Ακόμα, λίγοι προπονητές ενδιαφέρονται για το σώμα. Είναι περισσότερο στρατιωτική η λογική. Δεν υπάρχει το “κουράστηκα”. Θα ήθελα πολύ να μάθω πως αντιδρούν τα σώματα των αθλητών στην Ευρώπη».

Να πως μπορεί να λήξει το λοκ άουτ στο ΝΒΑ

Ένας πολύ λογικός τρόπος να γίνει στην ώρα του το πρωτάθλημα που όμως είναι ανέφικτος.

Το λοκ άουτ σαν γεγονός αλλά και όσα έγιναν από την ώρα που σήκωσε το πρωτάθλημα ο Ντιρκ Νοβίτζκι μέχρι να ανακοινωθεί το «πάγωμα» της λειτουργίας του ΝΒΑ δεν είχαν κάποιο αξιόλογο ενδιαφέρον. Πράγμα που μας αναγκάζει να ασχοληθούμε λίγο περισσότερο με τον πυρήνα του λοκ άουτ ο οποίος δεν είναι τίποτα άλλο παρά τα λεφτά.

Αυτό που έχει συμβεί μέχρι τώρα είναι το ΝΒΑ να έχει αμφισβητήσει τους ισχυρισμούς της ένωσης παικτών. Ισχυρισμοί σύμφωνα με τους οποίους οι μισοί παίκτες είχαν συνολικές απώλειες 340 εκατομμύρια δολάρια. Ποσόν μεγάλο που σύμφωνα με τους ίδιους οφείλεται σε «λογιστικά κόλπα» των οργανισμών και τόκους δανείων. 

Αναμφισβήτητα οι σταρ του ΝΒΑ είναι οι παίκτες. Εξαργύρωσαν αυτό το δεδομένο με την προηγούμενη συλλογική σύμβαση εργασία που τους απέφερε το 57% των εσόδων του ΝΒΑ όμως αυτή την φορά τα πράγματα αλλάζουν. Οι ιδιοκτήτες είναι αποφασισμένοι να κρατήσουν μια πιο σκληρή στάση. Διεκδικούν ένα μεγαλύτερο ποσοστό από το 43% των εσόδων.

Η πρώτη κίνηση έγινε από τους ιδιοκτήτες και ήταν ενδεικτική της θέλησής των. Πρότειναν στην ένωση παικτών να γίνει μια μοιρασιά των εσόδων σε ποσοστό 60% υπέρ των ιδιοκτητών και 40% για τους αθλητές. Φυσικά οι αθλητές αρνήθηκαν και το λοκ άουτ έγινε πραγματικότητα. Όμως οι επιχειρηματίες έδειξαν ότι θα χρησιμοποιήσουν την δυναμική τους και δεν θα χαριστούν.

Παράλληλα με όλα αυτά, το ΝΒΑ δεν χάνει λεφτά όπως διατείνονται οι ιδιοκτήτες. Η μεγάλη και καλοστημένη επιχείρηση που λέγεται ΝΒΑ «γεννάει»  όλο και περισσότερα λεφτά με συνέπεια αθλητές και επιχειρηματίες να διεκδικούν μεγαλύτερο κομμάτι από την πίτα. Άλλωστε για κανέναν δεν είναι εύκολο να μοιράσει 3,6 δισεκατομμύρια δολάρια !

Μια λύση που θα μπορούσε να είναι εφικτή είναι μια λύση όμοια με εκείνη που εφαρμόστηκε στο NFL και στο NHL. Και δεν πρόκειται για τίποτα διαφορετικό από ένα απλό 50-50. Η περίπτωση του ΝΒΑ περιλαμβάνει πολλές λεπτομέρειες και οι λεπτομέρειες σημαίνουν λεφτά. Όπως και στα άλλα επαγγελματικά πρωταθλήματα των ΗΠΑ, έτσι και στο ΝΒΑ, θα μπορούσαν για 10 χρόνια οι «λεπτομέρειες» να είναι υπέρ των αθλητών και τα επόμενα δέκα χρόνια να είναι υπέρ των ιδιοκτητών. Δίκαιη λύση που θα δημιουργούσε και ένα πολύ καλό κλίμα σε επίπεδο δημοσίων σχέσεων.

Ανέφικτη όμως. Τα συμβόλαια με τις μέγιστες αποδοχές και την μέγιστη διάρκεια θα περιοριστούν, άρα «ασύμφορο» για τους παίκτες. Οι φόροι πολυτελείας παραμένουν υψηλοί άρα «δεν φτάνουν» για τους ιδιοκτήτες. Αυτό που πρέπει αμφότερες πλευρές να καταλάβουν είναι πως η προηγούμενη συλλογική εργασίας δεν είναι “outdated” αλλά μπορεί να αποτελέσει την βάση ώστε να μην χάσει σε εμπορικότητα το ΝΒΑ.

not in love Robert Smith (aka Cure)

ΤΡΑ-ΓΟΥ-ΔΑ-ΡΑ
"not in love" by Robert Smith


i saw your picture hangin' on the back of my door
won't give you my heart
no one lives there anymore
and we were lovers
now we can't be friends
fascination ends
here we go again
cause it's cold outside, when you coming home
cause it's hot inside, isn't that enough

i'm not in love

could it be that time has taken it's toll
won't take you so far, i am in control
and we were lovers
now we can't be friends
fascination ends
here we go again
cause it's cold outside, when you coming home
cause it's hot inside, isn't that enough

i'm not in love
i'm not in love
i'm not in love
we are not in love
we are not in love
we are not in love
we are not in love

Εδώ χωράνε ΟΛΑ

bibikia ή αλλιώς μπιμπίκια.το blog που τα χωράει ΌΛΑ. 

χωρίς στόχο, χωρίς ταυτότητα, χωρίς κεφαλαίο γράμμα στην αρχή της πρότασης, χωρίς κυβέρνηση, χωρίς κάλτσες γιατί είναι καλοκαίρι, χωρίς όπλο γιατί απολυθήκαμε απο τον ΕΣ, με φαντασία και ρεαλισμό.

εδώ χωράνε ΌΛΑ

(και με περίεργους τίτλους)